Μόνο υπό το καθεστώς των Ταλιμπάν έχει αντικρύσει η ανθρωπότητα τέτοια βέβηλα θεάματα: Ένας ιερός ναός μισογκρεμισμένος εδώ και δύο χρόνια χωρίς την παραμικρή διάθεση να αναστηλωθεί. Ο τοίχος μιας εκκλησίας ρημαγμένος από μπουλντόζα και από μέσα να φαίνονται στασίδια, το ιερό, εικονοστάσια. Και επιπλέον, την κατεδάφιση ξεκίνησε η τοπική αυτοδιοίκηση.
Τι να πει κανείς; Ότι εάν αυτό συνέβαινε σε οποιαδήποτε εκκλησία από δυτικοευρωπαίους ή ασιάτες θα είχε γίνει πρωτοσέλιδο και θα ωρυόμασταν για τη βεβήλωση; Ότι το θέαμα δεν θίγει μόνο το θρησκευτικό αίσθημα των καθολικών αλλά και όλων των χριστιανών και όλων των θρησκευόμενων ανθρώπων; Ότι το θέαμα του μισογκρεμισμένου Άγιου Ιωσήφ προσβάλλει ακόμα και όλους όσους δεν πιστεύουν αλλά θεωρούν καθαγιασμένους τους χώρους λατρείας των θεών; Ότι το Κολλέγιο και ο περιβάλλων χώρος του αποτελούν πολιτιστική κληρονομιά του νησιού που θα έπρεπε να προστατευτεί; Ότι όταν κατεδαφίζεται τμήμα σε διατηρητέο κτίριο απαιτείται η παρουσία υπαλλήλου της αρχαιολογίας ώστε να μην γκρεμίζονται και αυτά που δεν πρέπει και να μην χάνονται τα υπέρθυρα από τις αυλόπορτες;
Παρατηρώντας αυτές τη ενέργειες και τακτικές είναι δυνατόν να έχει κανείς εμπιστοσύνη στην τοπική αυτοδιοίκηση και να ελπίζει πως θα τελειώσει σωστά και νομότυπα ένα έργο;
