Σχεδόν ένα αιώνα μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, το Πελινναίο επιστρέφει στα Χιώτικα της Σμύρνης και φωτογραφίζει παλαιότερα και νεότερα σπίτια για τους αναγνώστες του.
Μπορεί η πυρκαγιά του 1922 και η μεταπολεμική ανοικοδόμηση να άφησαν ελάχιστα ίχνη από τα αρχοντικά της Χιώτικης αριστοκρατίας, τα οποία ήταν διάσπαρτα από το Quai και την Πούντα έως το Κορδελιό και τον Μπουτζά, όμως η γειτονιά της ασθενέστερης οικονομικά τάξης παραμένει σχεδόν αναλλοίωτη.
Οι πρώτοι κάτοικοι στα Χιώτικα εμφανίζονται μετά τη Σφαγή του 1822. Σταδιακά ο πληθυσμός αυξάνεται. Το 1861 οικοδομείται ο αφιερωμένος στον Άγιο Κωνσταντίνο ναός και ένα σχολείο, όπου θα μάθει τα πρώτα γράμματα ο κατόπιν διακεκριμένος φιλόλογος Ιωάννης Συκουτρής. Για πολλά χρονιά τα Χιώτικα παραμένουν μια κακόφημη φτωχογειτονιά με χαμηλά σπίτια και σκονισμένους δρόμους. Στις αρχές του 20ού αιώνα χτίζονται τα πρώτα επιμελημένα σπίτια με αρχιτεκτονική και διακόσμηση αντίστοιχη με αυτήν των αστικών λεβαντίνικων κατοικιών.
Πολλά από αυτά υφίστανται ακόμα και σήμερα. Το Κέντρο Χιακών Μελετών τα κατέγραψε όλα και παρουσιάζει στο τεύχος 55, το οποίο κυκλοφορεί αυτήν την εβδομάδα στα βιβλιοπωλεία, τα πιο ενδιαφέροντα από αυτά.
