Η 22α Μαρτίου «Παγκόσμια ημέρα Νερών» ορίσθηκε από τον ΟΗΕ για να θυμούνται και να προστατεύουν οι λαοί του κόσμου την ποιότητα του πολυτιμότερου αγαθού για τη ζωή, το Νερό.
Σε λίγο θα κλείσουν 10 χρόνια από τότε που μια μικρή ομάδα πολιτών απαιτήσαμε δυναμικά να εξασφαλιστεί επάρκεια αλλά και καλή ποιότητα στα νερά που διοχετεύονται στα δίκτυα ύδρευσης, επισημαίνοντας τις καταστροφικές συνέπειες που έχει η ανεξέλεγκτη ποιότητά τους στη δημόσια υγεία. Μιλήσαμε τότε για τα αυτονόητα αλλά, συναντήσαμε πόρτες κλειστές και συμπεριφορές που άρμοζαν μάλλον σε αξιωματούχους αυταρχικών καθεστώτων.
Εκατοντάδες σελίδες αλληλογραφίας, αδιάκοπες παραστάσεις, λεκτικές συγκρούσεις, δεχθήκαμε απειλές, θυμώσαμε και πιέσαμε, συγκρουόμενοι με το λεγόμενο τέρας της γραφειοκρατίας και την παγιωμένη αντίληψη ότι το νερό, μπορεί να γίνει εργαλείο για την πολιτική ανέλιξη του κάθε Δημάρχου ή Νομάρχη. Πρόκειται δυστυχώς για ένα διαχρονικό έγκλημα, που το συναντάς συχνά στην Ελλάδα, μια χώρα που θέλει να λέγεται πολιτισμένη και δημοκρατικά οργανωμένη.
Η συνολική στάση της ελληνικής πολιτείας απέναντι στα ζητήματα του νερού, εξηγεί σε κάποιο βαθμό τη σημερινή οικτρή οικονομική κατάσταση που φυσικά δεν ήρθε από το πουθενά, αλλά ως συνέπεια της ηθικής, της κοινωνικής, και της πολιτικής κατάρρευσης, με δείγματα συλλογικής αδιαφορίας, ατομισμού, και ωφελιμισμού. Στάσεις ζωής που καλλιεργήθηκαν μεθοδικά για να επωφεληθούν κάποια ισχυρά οικονομικά συμφέροντα, παράλληλα με την πολιτική φιλοδοξία κάποιων συμπολιτών που αναρριχήθηκαν σε αξιώματα.
Το οδοιπορικό των αγώνων μας για τα νερά, γραμμένο περιληπτικά, δίδει ανάγλυφη την εικόνα όσων γράφονται παραπάνω, κι αν τα θυμώμαστε κατά την επέτειο της Παγκόσμιας Ημέρας για τα Νερά, είναι για να υπογραμμισθεί η άποψη ότι , το δημιουργικά ενδιαφέρον των πολιτών για τα αγαθά που διαχειρίζονται οι αιρετοί, περιορίζει την κακοδιαχείριση και παράγει επωφελές έργο για την κοινωνία.
Θα ήταν παράληψη αν δεν επισημαίναμε ότι οι αγώνες εκείνης της περιόδου συνέτειναν στην πλούσια χρηματοδότηση από την Περιφέρεια Β’ Αιγαίου για να αντιμετωπιστεί κατεπειγόντως το πρόβλημα που αναδείξαμε, αλλά δυστυχώς, η απόδοση των έργων που κατασκευάσθηκαν κακείν κακώς δεν είχε το αναμενόμενο αποτέλεσμα.
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, προβάλλει η ανάγκη να συμμετέχουν οι ενεργοί πολίτες σ’ αυτά που μας ενώνουν, τοποθετούμενοι με κριτική διάθεση απέναντι στις αποφάσεις του κάθε αιρετού ή διορισμένου σε ρόλο «μονάρχη», που φέρεται ως απόλυτος διαχειριστής των κοινών αναγκών και του προγραμματισμού.
Η σημερινή κρίση που ασφαλώς μας πονά, μας προβληματίζει και μας ταλαιπωρεί, μπορεί να γίνει μάθημα στους πολίτες ώστε να μην, κλείνονται στην πάρτη τους θεωρώντας τα πάντα δεδομένα, γυρίζοντας την πλάτη ακόμα και για την επάρκεια ή την καλή ποιότητα του υπέρτατου αγαθού του ΝΕΡΟΥ.
Δήμης Μυλωνάδης
Θόδωρος Χαβιάρας
Συννημένο:
Ημερολόγιο Εκδηλώσεων – Δράσεων στη Χίο για το θέμα των νερό και σχολιασμός τους
