Βέβαια η Χίος δεν είναι Παρίσι, αν κι αυτό το λέμε μόνο όταν μας συμφέρει διότι σε διάφορα κείμενα, παλιότερα και σύγχρονα, καταβάλλονται προσπάθειες για το αντίθετο. Ούτε τα αστικά μνημεία μας μπορούν να συγκριθούν με αυτά της «πόλης του φωτός», ή τουλάχιστον προσπαθούμε να τα υποβαθμίσουμε 
ποικιλοτρόπως γιατί έτσι μας συμφέρει. Είναι όμως τα δικά μας μνημεία, το δικό μας παρελθόν και για αυτό οφείλουμε να τα αγαπάμε και να κατανοήσουμε την ωφελιμότητα τους για την κοινωνία μας. Και σε τελική ανάλυση προστατεύονται από το Ελληνικό Κράτος και εάν δεν το σεβαστούμε αυτό, τότε, είμαστε παράνομοι.
Στο Γαλλία, στην Αγγλία και στην 
Ιταλία, τους «παραδείσους» των διατηρητέων χωριών και των μεγαλοπρεπών κτιρίων, ακόμα και στις βιομηχανικές πόλεις όπου η ανάπτυξη είναι συνεχής και η ανοικοδόμηση αδυσώπητη, διατηρείται πάντα ατόφιος ο ιστορικός πυρήνας κάθε οικισμού. Διότι το επιβάλλουν οι Νόμοι και γιατί το θέλουν οι κάτοικοι τους.
Στις φωτογραφίες εικονίζονται διατηρητέα 
του Παρισιού, το σπίτι των Rothschild, αυτό πάνω στον ποταμό, το ξενοδοχείο Ritz, το μέγαρο Monmort. Δίπλα, ανηρτημένη επιγραφή όπου περιγράφεται η φύση των εργασιών που θα γίνουν με τη λεπτομέρεια: «Μπορείτε να ενημερωθείτε για το σχετικό φάκελο στο Δήμο του Παρισιού, Διεύθυνση Πολεοδομίας, Υποδιεύθυνση Αδειών Κατασκευής και Μορφολογίας των Δρόμων, 17, Boulevard Morland, 75004 Paris».
Η διεύθυνση εάν χρειαστεί να χτίσετε κάτι στο Παρίσι.
Βασίλης Αγιαννίδης
