Μέσα στον γκρίζο ουρανό αυτών των ημερών
επέλεξα κάτι διαφορετικό από την μουσική των χρωμάτων.
Διάσπαρτες εικόνες παγωμένες στο χρόνο.
Δουλευμένες όχι στον καμβά μηδέ στον πηλό όπως συνήθιζα…
Αυτή την φορά χρησιμοποίησα κύρια σαν μέσο την φωτογραφία.
Και όπου υπήρχε καινό ,συμπλήρωμα , εικόνα με τον χρωστήρα.
Όχι για να εντυπωσιάσω μηδέ να καταγράψω…
Για ένα ταξίδι απλά στο νησί με γνώμονα την γεύση της ανάμνησης.
Από την απέραντη ομορφιά ,αυτή που ίσως δεν έχουμε ακόμα τσαλακώσει
ή αντίθετα, τελείως χαραμίσει,
κάτω από το Φως του Αιγαίου.
Που σε απόλυτες τιμές ,
μένει αναμφισβήτητα ο μόνος παρήγορος κριτής στους αιώνες .
Ετσι κι αλλιώς τα χρόνια κι αν είναι δίσεκτα
εμείς θα πορευτούμε μέσα σε τούτο το Φως.
Αντώνης Τσατσαρώνης
