Απεργία πείνας Αφγανών και Σύριων μεταναστών στο λιμάνι της Μυτιλήνης

7

του Στέλιου Κραουνάκη

Εδώ και καιρό η κατάσταση στη Λέσβο παραμένει τραγική και καθόλου ελεγχόμενη. Οι Σύριοι, Αφγανοί, Σομαλοί και μετανάστες από άλλες χώρες παρακαλάνε μάταια την αστυνομία και το λιμενικό να τους συλλάβει, έτσι ώστε να μπορέσουν να καταγραφούν και να πάρουν το χαρτί διοικητικής απέλασης που τους επιτρέπει να μένουν νόμιμα στη χώρα για ένα μήνα (οι Σύριοι έξη μήνες με πολύ πρόσφατη σχετική υπουργική απόφαση). Αυτός είναι και ο μοναδικός νόμιμος τρόπος για να ταξιδέψουν για την Αθήνα και να προσπαθήσουν να συνεχίσουν το ταξίδι τους, έπειτα, με άλλους τρόπους, για να φτάσουν στον τελικό προορισμό τους (εκτός Ελλάδας συνήθως, βόρειες ευρωπαϊκές χώρες, κατά προτίμηση). Το λιμενικό και η αστυνομία όμως αρνείται να τους συλλάβει, αφού δεν έχει τι να τους κάνει. Τα κελιά στα κρατητήρια της αστυνομίας, παρότι παντελώς ακατάλληλα, χωρίς πρόβλεψη προαυλισμού και άλλων στοιχειωδών μέσων για ανθρώπινη διαμονή είναι διαρκώς, πολύ πάνω από το κανονικό, ασφυκτικά γεμάτα  ενώ το λιμενικό δεν έχει απλά, καμία υποδομή-εγκατάσταση παροχής φιλοξενίας σε ανθρώπους. Αδιαφορούν επομένως απέναντι στις ομάδες των μεταναστών που καταφτάνουν καθημερινά και παρελαύνουν μπροστά τους, στέλνουν κόσμο ο ένας στον άλλο μη αναγνωρίζοντας ότι έχουν αρμοδιότητα σύλληψης (και δεν είναι και κοντινή απόσταση το λιμενικό και η αστυνομία στη Μυτιλήνη) ή προσπαθούν να αποφύγουν τη σύλληψη με γελοίες προφάσεις.

12 Αφγανοί και 4 Σύριοι ξεκίνησαν απεργία πείνας από την Τετάρτη 24/4 το πρωί, αρνούμενοι να δεχτούν το φαγητό που τους έφεραν ντόπιοι εθελοντές που, παρεπιτόντως, έχουν αναλάβει εξ ολοκλήρου την φροντίδα για τη σίτιση των μεταναστών και προσφύγων που μένουν στο λιμάνι. Οι συνθήκες είναι κάτι παραπάνω από άθλιες. Δεν υπάρχει κανένα ίχνος εγκατάστασης ούτε καν για στέγαση, οι άνθρωποι κοιμούνται ουσιαστικά όπου βρουν, στα όρια του περιφραγμένου με κάγκελα χώρου του λιμενικού, στην αποβάθρα του λιμανιού. Με ελάχιστα προκάτ μηδενικής χωρητικότητας, οι άνθρωποι προσπαθούν να αντιμετωπίσουν την απουσία στεγασμένων χώρων κοιμώμενοι σε παρατημένες βάρκες ή κατευθείαν πάνω στο τσιμέντο, σε sleeping bags που προσφέρουν οι “γιατροί του κόσμου” ή όπου αλλού βρουν, πλήρως παρατημένοι από οποιαδήποτε κρατική φροντίδα. Για τουαλέτα χρησιμοποιούν τις κοινόχρηστες του τελωνείου, δεν συζητάμε ότι δεν υπάρχει δυνατότητα για μπάνιο ενώ νερό πίνουν από κάποιες, εξωτερικές, βρύσες στην αποβάθρα. Στο λιμενικό, δεν προβλέπονται κονδύλια για σίτιση ή φιλοξενία μεταναστών και προσφύγων, παρότι έχουν τη δυνατότητα σύλληψης από το νόμο. Στην απλή ερώτηση “τι τους κάνεις άμα τους συλλάβεις;” δεν ασχολήθηκε κανείς από τα κεντρικά της Αθήνας, να δώσει λύση. Μακριά από την πρωτεύουσα να’ ναι, κι όπως να’ ναι.

Αν δεν υπήρχαν οι ντόπιοι εθελοντές και κάποια πολύ δραστήρια μέλη της εκκλησίας, να πάρουν το θέμα σίτιση αποκλειστικά πάνω τους, με καθημερινή προσφορά πρωινού, μεσημεριανού και βραδινού φαγητού, αυτοί οι άνθρωποι που βρίσκονται σε διαδικασία ταξιδιού ένα, δύο ή και τρεις μήνες κάποιοι από αυτούς, όχι μόνο θα ήταν εκτεθειμένοι στις καιρικές συνθήκες, στην τσιμεντένια αποβάθρα του λιμανιού, χωρίς χώρους σκιάς και ανάπαυσης  αλλά θα έμεναν και νηστικοί. Επίσης, αν δεν βρίσκονταν εκπρόσωποι από τους “γιατρούς του κόσμου“να δώσουν την απαραίτητη πρώτη ιατρική φροντίδα και στη συνέχεια, σε συνεργασία με το προσωπικό του Βοστάνειου νοσοκομειου και γιατρούς εθελοντές να αναλάβουν την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη τους, άνθρωποι με χρόνια προβλήματα, αναπηρίες, έγκυες γυναίκες, μωρά παιδιά θα έμεναν χωρίς ούτε τη στοιχειώδη ιατρική παρακολούθηση. Χαρακτηριστικά χθες, Τετάρτη 24/4, μετά από πίεση των εθελοντών και των “γιατρών του κόσμου” έγινε δυνατό να εκδοθούν τα χαρτιά από την αστυνομία έτσι ώστε να ταξιδέψουν μία οικογένεια με 2 παιδιά, 8 και 10 χρόνων, μία γυναίκα με αναπηρία στο πόδι, ένας καρδιοπαθής και ένας παιδάκι 18 μηνών με διεγνωσμένη επιληψία. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι με σοβαρά προβλήματα, που ανήκουν στις ευπαθείς κατηγορίες ανθρώπων, με διασφαλισμένο δικαίωμα βάσει διεθνών συνθηκών για ειδική μεταχείριση που αρμόζει στην επικινδυνότητα της κατάστασης τους, είχαν αφεθεί 3 μέρες και νύχτες στο χώρο του λιμενικού στο λιμάνι χωρίς απολύτως καμία κρατική φροντίδα, βασισμένοι αποκλειστικά στη μέριμνα των “γιατρών του κόσμου” και των εθελοντών. Το 18μηνο παιδάκι με την επιληψία έγινε εισαγωγή στο Βοστάνειο νοσοκομείο, μετά από παρέμβαση εθελοντών, πάντα.

Δεν ήρθαμε για να τρώμε” λένε παρ’ όλα αυτά οι απεργοί πείνας Αφγανοί “ήρθαμε για να συνεχίσουμε το δρόμο μας.” αρνούμενοι οποιαδήποτε τροφή, διαμαρτυρόμενοι με αυτό τον τρόπο για την ανεξήγητα πολυήμερη κράτηση τους. Με την σημερινή συμπληρώνουν 35 μέρες στο νησί. Τις περισσότερες από αυτές τις πέρασαν κυριολεκτικά στο δρόμο, κοιμόνταν όπου έβρισκαν, κανείς δεν προσπάθησε να τους συλλάβει, μία εβδομάδα έμειναν στο χώρο ανοιχτής φιλοξενίας μεταναστών ΠΙΚΠΑ που το διαχειρίζονται οι εθελοντές της τοπικής οργάνωση “το χωριό του όλοι μαζί». Τις τελευταίες 12 μέρες βρίσκονται στο χώρο του λιμενικού στο λιμάνι της Μυτιλήνης περιμένοντας μάταια το μαγικό χαρτί της διοικητικής απέλασης, βλέποντας καθημερινά κόσμο να αναχωρεί κι εκείνοι να μένουν “κολλημένοι” στο ίδιο σημείο. Διαμαρτυρόμενοι για τις συνθήκες κράτησης αλλά και για συμπαράσταση στους Αφγανούς, στην απεργία πείνας συμμετέχουν και 5 Σύριοι, παρ’ ότι έχουν συμπληρώσει μόλις λίγες μέρες παραμονής στο λιμάνι.

Οι τυφλές πολιτικές αποτροπής που ακολουθεί η ελληνική κυβέρνηση, με την έλλειψη υποδομών και την πολυήμερη κράτηση, δημιουργεί όλα αυτά τα αδιέξοδα που παραβιάζουν βασικά ανθρώπινα δικαιώματα. Το τελικό ζητούμενο βέβαια δεν είναι η κράτηση αλλά η φιλοξενία και η ανθρώπινη πρώτη υποδοχή με τον τρόπο που το ανοιχτό κέντρο υποδοχής ΠΙΚΠΑ έχει αποδείξει ότι μπορεί να λειτουργήσει. Όλο το βάρος της φροντίδας αυτών των ανθρώπων όμως, εδώ και καιρό, έχει πέσει πάνω στις πλάτες των εθελοντών που, εύλογα, δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν για πολύ. Εν τω μεταξύ, όλα αυτά συμβαίνουν ενώ διανύουμε την άνοιξη και το καλοκαίρι με τις μαζικές αφίξεις να μην έχουν ξεκινήσει καν.

Έχει τελειώσει μεταπτυχιακό στο τμήμα περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Του αρέσει η φωτογραφία και το ποδήλατο.

Συζήτηση7 Σχόλια

  1. Pingback: Lesvos: 14 refugees on hunger strike | Welcome 2 Lesvos

  2. Pingback: Lesvos: 17 refugees on hunger striike « Infomobile

  3. Pingback: Μυτιλήνης: Μετανάστες σε απεργία πείνας μπας και... συλληφθούν

  4. Pingback: Μυτιλήνη: Μετανάστες σε απεργία πείνας μπας και… συλληφθούν

  5. Σπυρίδων Ἀθανασιάδης

    Ὅλοι ἀκούσαμε ἤ διαβάσαμε στά ΜΜΕ αὐτά πού συνέβησαν στή Μανωλάδα! Τρεῖς πιστολέρο μέ καραμπίνες ἄρχισαν νά βάλλουν κατά τῶν ἀνθρώπων πού ζητοῦσαν τά δεδουλευμένα τους. Ὡραῖα, ὅποιος δέν θέλει νά πληρώσει τούς ἐργαζόμενους πού ἀπασχολεῖ, μπορεῖ ἀπό τώρα καί στό ἑξῆς νά βάζει τρεῖς ἤ καί περισσότερους μπράβους νά «καθαρίζουν» ὅπως αὐτοί ξέρουν.
    Αὐτή τήν Ἑλλάδα θέλουμε; Ἄν ναί, δέν μποροῦμε νά ἀνήκουμε στούς πολιτισμένους λαούς. Τό δηλητήριο, πού ἔχουν ποτίσει τίς καρδιές μας τά τελευταῖα χρόνια οἱ γνωστοί καλοθελητές ἔχει ἀρχίσει νά δρᾶ. Ὅταν οἱ ἄνθρωποι διαχωρίζονται σέ νόμιμους καί λαθραίους, εἶναι φυσικό κάποιοι ἄνθρωποι μέ μειωμένες ἠθικές ἀναστολές, νά ἔχουν κάνει τήν Ἑλλάδα ἕνα δουλεμπορικό κέντρο. Ἤ δέν εἶναι ἔτσι; Κάποιοι συμπολίτες μας δέν νοικιάζουν σπίτια σέ 40 καί 50 ἄτομα; Κάποιοι συμπολίτες μας δέν τούς ἀπασχολοῦν γιά πενταροδεκάρες; Κάποιοι συμπολίτες μας δέν βγάζουν τεράστια κέρδη ἀπό τή δυστυχία τῶν ταλαίπωρων ψυχῶν; «Εἶναι λαθραῖοι! Ἄς μήν ἔρχονταν! Νά φύγουν! Εἶναι ὑπάνθρωποι!», οὐρλιάζουν οἱ Ἑλληναράδες.
    Πολύ σπουδαῖοι περνιόμαστε! Ποιοί; Ἐμεῖς μέ τίς τόσες πτωχεύσεις στή σύγχρονη ἱστορία μας. Καί μέ μερικούς ἐμφυλίους, ἐπίσης, στή σύγχρονη ἱστορία μας. Καί μέ τήν ἐξαγωγή μέχρι χθές (τή δεκαετία τοῦ ᾽60) ἑκατομμυρίων ἀνθρώπων στήν ἀλλοδαπή. Ἀλλά οἱ δικοί μας ἦταν νόμιμοι. Τόσο νόμιμοι, ὥστε στήν Ἀμερική ἀρκετοί ἀπό τήν πρώτη γενιά τῶν μεταναστῶν ἦταν τακτικοί θαμῶνες τῶν φυλακῶν.
    Ἡ Ἑλλάδα τοῦ 21ου αἰώνα, πού θέλει νά ἀνήκει στήν Εὐρώπη, ἔστω σ᾽αὐτήν τήν Εὐρώπη πού οἱ λαοί ἔχουν χάσει πολλά ἀπό τά κεκτημένα τοῦ 20οῦ αἰώνα, δέν μπορεῖ νά φέρεται ἔτσι στούς ἀνθρώπους, ἔστω κι ἄν βρίσκονται παράνομα στή χώρα μας. Ὑπάρχουν νόμοι. Ἄν δέν μποροῦμε νά φυλάξουμε τά σύνορα, αὐτό δέν σημαίνει ὅτι ὁ ὁποιοσδήποτε μπορεῖ νά παίρνει τόν νόμο στά χέρια του. Ἄν αὐτοί εἶναι μιά φορά παράνομοι (ἀπό πότε ἀλήθεια τό φυσικό δικαίωμα στήν ἐπιβίωση εἶναι παράνομο;), γιατί δέν ἔχουν ἄδεια παραμονῆς, αὐτοί πού ἐκμεταλλεύονται τήν πείνα τους (μέ ἀνίερο τρόπο, χωρίς νά σκέπτονται ὅτι πρόκειται γιά ἀνθρώπους) εἶναι δυό φορές παράνομοι. Πρῶτον· γιατί ἀπασχολοῦν ἀνθρώπους χωρίς χαρτιά. Δεύτερον· γιατί κάνουν δουλεμπόριο. Τρίτον· γιατί τούς ἔχουν ἀνασφάλιστους. Τέταρτον· γιατί τούς ἔχουν και ζοῦν σέ συνθῆκες ἀνεπίτρεπτες γιά τόν πολιτισμό μας.
    Ἄς μήν ἀναρωτιόμαστε γιατί ἡ οἰκονομική κρίση κτύπησε τήν πατρίδα μας, περισσότερο ἀπό κάθε ἄλλο κράτος. Πολύ πρίν ἀπό τό οἰκονομικό τέλμα, εἴχαμε περιέλθει σέ ἠθικό τέλμα. Πολύ πρίν ἀπό τήν οἰκονομική ἔνδεια, εἴχαμε ἠθική ἔνδεια, τόση πού ἡ ἀνθρώπινη ζωή χρόνια τώρα σ᾽ αὐτόν τόν τόπο εἶχε φθάσει νά μήν ἔχει καμία ἀξία.
    Δέν εἴμαστε ὁ περιούσιος λαός, οὔτε ἀνώτερος ἀπό κανέναν ἄλλο λαό. Εἴμαστε ὅπως ὅλοι οἱ ἄλλοι λαοί. Ἄνθρωποι, μέ τίς καλές καί τίς κακές μας στιγμές. Κι ἄν σέ κάτι ἔχει προσφέρει (ὄχι ἐμεῖς, ὁ πολιτισμός πού ἀναπτύχθηκε στά ἴδια χώματα πρίν ἀπό δύο χιλιάδες χρόνια περίπου) εἶναι ὅτι ἐδῶ γεννήθηκε ἡ δημοκρατία. Οἱ κατακτήσεις τοῦ ἀρχαίου ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ βοήθησαν ὅλη τήν οἰκουμένη. Αὐτές οἱ κατακτήσεις, τό ρωμαϊκό δίκαιο καί ὁ χριστιανισμός ἔκαναν τήν Εὐρώπη νά ξεχωρίζει. Δέν φταῖνε οἱ ξένοι πού βρίσκονται στήν Ἑλλάδα γιά τό χάλι μας. Γι᾽αὐτό εἴμαστε ὑπεύθυνοι ἐμεῖς καί κανένας ἄλλος. Ὅσο δέν σκύβουμε «ἐπί τόν τύπον τῶν ἥλων», ὅσο βαυκαλιζόμαστε ὅτι εἴμαστε οἱ καλύτεροι και γι᾽αὐτό μᾶς κυνηγᾶνε, ὅσο ἡ καφρίλα βασιλεύει σ᾽αὐτό τόν τόπο, θά ἔλθουν καί ἀκόμη χειρότερες μέρες. Ὄχι μόνο ἀπό πλευρᾶς οἰκονομικῆς. Τά χειρότερα δέν ἦλθαν, ἔρχονται. Τότε, ἴσως ξαναβροῦμε τήν ἀνθρωπιά μας πού ἔχουμε χάσει. Τότε θά μάθουμε νά καταναλώνουμε αὐτά πού παράγουμε (ἄν παράγουμε; τά τελευταῖα μας σπίτια τά ἔκτισαν Ἀλβανοί, τά θερμοκήπιά μας τά δουλεύουν μετανάστες. Κι ἄν πᾶμε καί λίγο πιό πίσω πάλι αὐτοί πού παρήγαγαν ἤτανε πρόσφυγες ἀπό τή Μικρά Ἀσία, πού οἱ Ἑλληναράδες τούς ἔλεγαν «τουρκόσπορους»). Τότε ὁ συνάνθρωπος δέν θά λέγεται «λαθραῖος» οὔτε «σκοῦρος» γιατί δέν ἔχει ἄδεια παραμονῆς. Ἴσως πρέπει νά πονέσουμε καί ἐμεῖς ὅσο ἔχουν πονέσει ἐκεῖνοι, γιά νά καταλάβουμε ὅτι κι αὐτοί οἱ ἄνθρωποι ἔχουν μιά μάνα πού ἀγωνιᾶ καί περιμένει, ἔχουν κι αὐτοί μιά θέση στόν ἥλιο ὅπως κάθε πλάσμα τοῦ Θεοῦ. Ἐκτός κι ἄν πιστεύουμε, πώς μόνο ἐμεῖς οἱ «ὀρθόδοξοι», τρομάρα μας, οἱ «Ἑλληνορθόδοξοι» γιά τήν ἀκρίβεια, ξανά τρομάρα μας, καθορίζουμε τίς θέσεις κάτω ἀπό τόν ἥλιο!
    Σᾶς εὐχαριστῶ γιά τή φιλοξενία
    Σπυρίδων Ἀθανασιάδης

  6. Pingback: Lesvos: Immigrants on hunger strike at the port of the island |

  7. Pingback: «Ξένος ήμουν, γυμνός ήμουν, πεινασμένος» « Το Φιστίκι

Άφησε σχόλιο