Περπατάνε τα μονοπάτια της Χίου
Τη δική της θέση στο χάρτη των προορισμών εναλλακτικού τουρισμού διεκδικεί η Χίος χάρη στις πανέμορφες πεζοπορικές διαδρομές, τη φύση και τα ιστορικά μνημεία της
Τη δική της θέση στο χάρτη των προορισμών εναλλακτικού τουρισμού διεκδικεί η Χίος χάρη στις πανέμορφες πεζοπορικές διαδρομές, τη φύση και τα ιστορικά μνημεία της
Καλό μήνα, καλές διακοπές, καλό καλοκαίρι
Τόσο ο Κώστας Παρίσης όσο και ο Θάνος Ανεστόπουλος αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής ροκ σκηνής, κυρίως από τη δεκαετία του ’90 και μετά, ο πρώτος ως κιθαρίστας στα Υπόγεια Ρεύματα και ο δεύτερος ως τραγουδιστής στα Διάφανα Κρίνα, αμφότεροι ως συνθέτες και στιχουργοί. Έχοντας πλέον αυτονομηθεί από τις μπάντες που τους ανέδειξαν, επέλεξαν μοναχικές πορείες, που τον τελευταίο καιρό διασταυρώνονται με επιτυχία.
Εδώ, η ιδιωτική πρωτοβουλία τείνει να υπερισχύσει του συλλογικού συμφέροντος και ενώ η συλλογικότητα είναι πολύ πιο σημαντική στην Ελλάδα απ’ ότι στο εξωτερικό όπου ο καθένας κοιτάει τον εαυτό του, όταν πρόκειται να κάνει την δουλειά του κανείς, βάζει για λίγο τους κανόνες σε παρένθεση ή επινοεί τους δικούς του ανάλογα με την περίσταση.
Με ποιες διαδικασίες αποφασίζεται η αξιοποίηση της δημοτικής γης;
Βρέθηκε για πρώτη φορά στη Χίο στα πλαίσια των εκδηλώσεων του 1ου Φεστιβάλ Μαστίχας και μίλησε για την αγαπημένη του τέχνη στο διήμερο σεμινάριο που διοργανώθηκε στα πλαίσια της προετοιμασίας φωτογραφικής έκθεσης με θέμα τη μαστίχα. Με γλαφυρές περιγραφές και καυστικές κριτικές, ο Πλάτων Ριβέλλης επιβεβαίωσε τη φήμη του απολαυστικού ομιλητή και του χαρισματικού δασκάλου φωτογραφίας. Λίγο πριν την έναρξη της 2η ημέρας του σεμιναρίου, ο διακεκριμένος θεωρητικός της φωτογραφίας, μίλησε στην Απλωταριά για την καλλιτεχνική φωτογραφία, την τέχνη, τα media και τα παιχνίδια εξουσίας.
Πρέπει να κοιτάξουμε την παιδεία μας η οποία νοσεί βαρέως. Στην ανάγκη να την φτιάξουμε απ’ την αρχή. Να μάθουμε επιτελούς το «εμείς». Όχι άλλο «εγώ»! Το «εγώ» πέθανε!
Μια πονεμένη ιστορία για την αξιοπιστία της Δημοτικής Αρχής
Με έχουν εσκεμμένα προσβάλει για το επίπεδο των αγγλικών μου. Ρατσισμός περισσότερο ή λιγότερο υπάρχει παντού. Η διαφορά είναι ότι στο Ηνωμένο Βασίλειο οι θεσμοί και η γενική διαπαιδαγώγηση αποδοκιμάζουν αυστηρά και δια ροπάλου οποιασδήποτε μορφή διάκρισης ή ακόμη και υποψία ρατσισμού. Στην Ελλάδα υποθάλπονται εν χορώ από το Κράτος, την Κυβέρνηση και τα κόμματα, τα μέσα ενημέρωσης και τα σχολεία.
Από πλευρά μας κρίνουμε ότι είναι άλλο πράγμα η προσπάθεια να τεθούν κάποιοι κανόνες στην «αναρχία» του ίντερνετ και άλλο οι απειλές και οι μηνύσεις σαν προσπάθεια φίμωσης ιστοσελίδων