Ο Μάναγρος σε ρυθμούς σάμπα ρέγκε

0

Για 3 ημέρες το προσκοπικό κέντρο γέμισε με χρώμα, ρυθμό και δυνατή μουσική στο θερινό camp που διοργάνωσε η μπάντα κρουστών Brasilionico

Φωτογραφία: Edi Spaapen

80 άνθρωποι από μπάντες από όλη την Ελλάδα παρακολούθησαν το σεμινάριο αφροβραζιλιάνικων κρουστών και χορών που διοργανώθηκε από την μπάντα Brasilionico, που τα τελευταία 2 χρόνια έχει κάνει κάτι παραπάνω από αισθητή την παρουσία της στη Χίο. Οι Bloco Swingueira από την Αθήνα, οι Paranue και οι Dançauê από την Θεσσαλονίκη, οι Karanos από την Έδεσσα, οι Fasarioso από την Δράμα και η Μπάντα δρόμου Batinada από την Ξάνθη έδωσαν το παρόν στον Μάναγρο, στην ετήσια συγκέντρωση της familia samba reggae, της μικρής, αλλά δυναμικής εγχώριας κοινότητας samba reggae μουσικής.

Από το party έναρξης στην παραλία Γωνιά

Από την Ζάκυνθο στη Χίο

Το καθιερωμένο summer camp της samba reggae γινόταν στη Ζάκυνθο, στο εξοχικό σπίτι του Εντι, μαέστρου των Paranaue. Καθώς όμως η αφροβραζιλιάνικη κουλτούρα γοητεύει όλο και περισσότερο κόσμο, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται μπάντες κρουστών σε αρκετές πόλεις, ο χώρος στην Ζάκυνθο δε μπορούσε πια να φιλοξενήσει όλους όσους ήθελαν να συμμετάσχουν. Πέρσι, για πρώτη φορά μετά από 7 χρόνια και προς μεγάλη απογοήτευση των μελών της κοινότητας, δεν πραγματοποιήθηκε καλοκαιρινή κατασκήνωση. Ο Μιχάλης Φετοκάκης, μαέστρος και ψυχή των Brasilionico, έστω και την τελευταία στιγμή, έκανε μια προσπάθεια να οργανώσει μια συνάντηση στη Χίο, αλλά ήταν αργά. Ωστόσο, έτσι μπήκαν οι βάσεις για την φετινή πολύ επιτυχημένη διοργάνωση, που όπως φαίνεται θα έχει και συνέχεια. Το προσκοπικό κέντρο κλείστηκε πέρσι τον Οκτώβρη, ο βραζιλιάνος δάσκαλος Cesar Veloso λίγο αργότερα και τον Μάη ανακοινώθηκαν η ημερομηνία διεξαγωγής του Brasilionico Summer Camp 2018.

Τα μαθήματα με τον χαμογελαστό μαέστρο

Παραδοσιακά οι στόχοι των καλοκαιρινών συναντήσεων των rtimistas είναι απ’ τη μια να βρεθούν και να διασκεδάσουν όλοι μαζί και απ’ την άλλη να εντρυφύσουν στα ρυθμικά μυστικά της samba reggae, της μουσικής που γεννήθηκε στη μακρινή Μπαϊα της Βραζιλίας, από τους απόγονους των αφρικάνων σκλάβων. Στο φετινό camp τα μαθήματα διάρκειας 2 ωρών γινόταν πρωί και απόγευμα, με δάσκαλο τον Cesar Veloso, γνωστό στους λάτρεις της αφροβραζιλιάνικης μουσικής, κυρίως λόγω της μακράς θητείας του στο bloco Male Debale, ενός από τα 4-5 πιο γνωστά της Μπαϊας. Ο συμπαθέστατος Cesar Veloso, παρόλο που δεν μιλούσε ελληνικά ή αγγλικά, κατάφερε με πολύ ηρεμία και πάντα με χαμόγελο να μεταδώσει στους μαθητευόμενους τυμπανιστές καινούργιους ρυθμούς και νέες τεχνικές με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο. Κινώντας μόνο τα χέρια του και “απαγγέλοντας” ρυθμικά κάτι σαν “παμ-παράμ-παράμ-παμ-παμ”.

Ο Mestre Cesar Veloso. Φωτογραφία: Edi Spaapen

Δροσερές βουτιές, άπειρες μπύρες, καλό φαγητό και γλέντι μέχρι πρωίας

Το τριήμερο του σεμιναρίου, στην πολύχρωμη κατασκήνωση υπήρχε “ζωή” σχεδόν 24 ώρες το 24ωρο. Οι πιο ανήσυχοι ritmistas ξυπνούσαν νωρίς το πρωί για μια βουτιά στα κρύα νερά του Μάναγρου. Στη συνέχεια, όλοι μαζί έπαιρναν πρωινό και λίγο μετά ξεκινούσαν τα μαθήματα κρουστών με τον Cesar Veloso και αφροβραζιλιάνικου χορού με την Μάνια Ντάβανου από τους Dancaue. Ακολουθούσε το μεσημεριανό φαγητό, το οποίο μαγείρευαν με πολλή όρεξη μέλη και φίλοι της μπάντας Brasilionico, που κέρδισαν δικαίως τα εύσημα για τα νοστιμότατα πιάτα που ετοίμασαν. Ένα μεγάλο “γαμοτραπεζο” στήνονταν, στο οποίο στριμώχνονταν για να χωρέσουν όλοι οι ritmistas, ενώ οι παγωμένες μπύρες ανοίγονταν η μία μετά την άλλη. Λίγη ξεκούραση το μεσημέρι, ευκαιρία για έναν υπνάκο ή μια ακόμα βουτιά μέχρι να ξεκινήσει το απογευματινό μάθημα κρουστών και το μάθημα forro από την Μαρία Τσιπλητάρη. Μετά προετοιμασία για το βραδινό φαγητό και το γλέντι μέχρι πρωίας που θα ακολουθούσε. Και άλλες μπύρες ανοίγονταν, η Caipirinha έρεε άφθονη, κόσμος πηγαινοέρχονταν στην παραλία, οι βραζιλιάνικοι ρυθμοί έδιναν το έναυσμα για τους πρώτους χορούς, ενώ οι μουσικές από το αιγαίο και την κρήτη ήταν αυτές που έκαναν την πίστα να ασφυκτιά από κόσμο και τον βραζιλιάνο μαέστρο να διασκεδάζει “αλλά ελληνικά”.

Συνεργασία και καλή διάθεση

Το τριήμερο κύλισε με πολύ χορό και κανένα παρατράγουδο. Κατά γενική ομολογία η οργάνωση ήταν πολύ καλή και όλοι οι συμμετέχοντες σεβάστηκαν τον χώρο της κατασκήνωσης και την παραλία, ενώ ένας περίοικος που δικαίως παραπονέθηκε για την δυνατή μουσική το 2ο βράδυ του summer camp, (απο)δέχθηκε τη συγνώμη των διοργανωτών και το θέμα θεωρείται ως “μη γενόμενο”. «Το χωριό στήριξε την προσπάθεια. Ευχαριστούμε όσους μας έδωσαν τοπικά προιόντα για την κουζίνα και κυρίως τους γείτονες για την ανοχή τους», μας είπε ο Μ. Φετοκάκης, που δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει για την πολυετή στήριξη, τους δασκάλους του  Άγγελο Πολυχρόνου (Bloco Swingueira) και Έντι Spaapen (Paranaue), όπως επίσης για την καλή συνεργασία την αντιδήμαρχο Αμανής Βιβή Ποταμούση, το πρακτορείο ταξιδίων Μιχαλάκης και το Νομικό Πρόσωπο του Δήμου Χίου για την υποστήριξη.

Cesar Veloso, Άγγελος Πολυχρόνου και Εντι Spaapen. Φωτογραφία: Γιάννης Ματζουράνης

Eita coisa boa!

Εκτός απροόπτου, στο κατασκηνωτικό του Μανάγρου θα βρεθούν του χρόνου ακόμα περισσότερα μέλη από μπάντες κρουστών, καθώς πρόθεση των διοργανωτών είναι να καθιερώσει την ετήσια θερινή συνάντηση της ελληνικής κοινότητας αφροβραζιλιανικης κουλτούρας στον Μάναγρο. “Χάρηκα πάρα πολύ που τόσοι άνθρωποι ήρθαν στη Χίο και μάλιστα στη Βόρεια Χίο, γνωρίσανε και αγαπήσανε τον τόπο και περάσανε όλοι πολύ καλά” μας είπε ικανοποιημένος ο Μιχάλης Φετοκάκης, ενώ ο βραζιλιάνος δάσκαλος Veloso Cesar συμπλήρωσε ότι «Το summer camp Brasilionico 2018 ήταν μια από τις καλύτερες εμπειρίες της ζωής μου. Μια οικογενειακή ατμόσφαιρα, με μουσική, χορό και πολύ καθαρή αντιπροσώπευση της βραζιλιάνικης μουσικής κουλτούρας. Ευχαριστώ για την πρόσκληση και την ευκαιρία να διαδώσω τον πολιτισμό και την ουσία των Bloco Afro του Salvador της Bahia στην πιο αυθεντική της μορφή. Ευχαριστώ πολύ! Axe».

Φωτογραφία: Edi Spaapen

Axe (ασέ) σημαίνει “θετική ενέργεια” και “Eita coisa boa” σημαίνει στα πορτογαλικά “καλό πράγμα” και ήταν η φράση που έλεγε ο δάσκαλος μετά από κάθε πετυχημένο παίξιμο κάποιου ρυθμού από τους ritmistas. Σιγά σιγά όμως, η φράση καθιερώθηκε στις συνομιλίες και έγινε το σλόγκαν που συνόδευε ότι γινόταν στο camp, αφού όλοι ήταν χαρούμενοι και περνούσαν καλά. Μπράβο παιδιά, Eita coisa boa. Και του χρόνου!

  • 378
    Shares

Άφησε σχόλιο