Με την έναρξη του νέου έτους είθισται όλοι μας να θέτουμε νέους στόχους ελπίζοντας ότι στην πορεία θα τους εκπληρώσουμε. Πιστοί κι εμείς λοιπόν στα ήθη μας και επιχειρώντας μια αλλαγή πλεύσης για το 2014, θέσαμε τους δικούς μας προσωπικούς στόχους με την ευχή ότι θα προσπαθήσουμε, «ψυχή τε και σώματι», να μη μείνουν στα λόγια αλλά να γίνουν και πραγματικότητα.

Αν θέλετε να στηρίξετε την προσπάθεια, επικοινωνήστε μαζί μας στο info@aplotaria.gr

Οι 4 μαρτυρίες που ακολουθούν προέρχονται από Χιώτες πρόσφυγες που πέρασαν στη Μέση Ανατολή την περίοδο 1941 – 1942.

Αρνούμενος τις καταγγελίες ο υπουργός Ναυτιλίας Μ. Βαρβιτσιώτης «καταλαβαίνει» ότι είναι η κατάλληλη στιγμή να δηλώσει ότι «Πρώτα απ’ όλα, στέλνουμε ένα μήνυμα, ότι τα σύνορά μας δεν είναι ξέφραγο αμπέλι» ενώ αναφέρει ότι ήμασταν τυχεροί που μέχρι τώρα δεν είχαμε άλλους νεκρούς στο Ανατολικό Αιγαίο, ξεχνώντας τα ναυάγια σε Λέσβο και Χίο και τους δεκάδες νεκρούς.

Κέντρο Θεσσαλονίκης, οδός Τσιμισκή, μερικά μέτρα πριν τη συμβολή της με την πλατεία Αριστοτέλους, απόγευμα που «η αγορά είναι ανοιχτή» και οι βιτρίνες φωτισμένες, πεντέμισι η ώρα, λίγο πριν πέσει ο ήλιος. Καθώς περπατάω, την προσοχή μου τραβάει ένας ξαπλωμένος άνθρωπος, κουλουριασμένος μεταξύ πεζοδρομίου και τοίχου, μπροστά από τον οποίο υπάρχει ένα ορθογώνιο χαρτόνι με γραμμένη τη λέξη «ΠΕΙΝΑΩ» και ένα πλαστικό ποτηράκι με λίγα κέρματα.

…Και, πώς, για τόσα και τόσα γεγονότα του 2013,
αντέξαμε τη μικροψυχία, την κακία, το φθόνο, την αλαζονεία,
την έπαρση, την ασχημία;